Już 8 czerwca o godzinie 17:00 zapraszamy na wernisaż wystawy ZRĄB.

Wystawa „Zrąb” to pierwsza w tej skali ogólnopolska prezentacja współczesnej rzeźby zarówno w  Wałbrzychu, jak i na terenie całego województwa Dolnośląskiego. To bezprecedensowe dla regionu wydarzenie odsłania przed potencjalnym widzem obszerne spektrum artystycznych kreacji kilku pokoleń współcześnie działających rzeźbiarzy, których nazwiska na stałe już utrwaliły się w kanonie najważniejszych twórców i pedagogów związanych z tą wyjątkową dziedziną sztuki. Do udziału w wystawie zdecydowaliśmy się zaprosić wybitnych rzeźbiarzy i autorów genetycznie wywodzących swą twórczość z rzeźby, związanych ze środowiskami Wrocławia, Warszawy, Poznania, Gdańska, Nowego Sącza, Cieszyna, Sokołowska, Zakopanego. Artyści zaprezentują swoje dzieła w kilku salach galeryjnych oraz w przestrzeni zewnętrznej kompleksu Starej Kopalni.

Jednym z istotnych elementów uzasadniających organizację tej wystawy jest ukazanie wielowymiarowości polskiej tradycji rzeźbiarskiej w zakresie jej nurtów i poszukiwań formalnych. Dla mieszkańców Wałbrzycha i ludzi spoza tego miasta, którzy zdecydują się obejrzeć wystawę, będzie to z pewnością przeżycie mogące zarówno poruszać wrażliwość, jak i inicjować refleksję nad językiem współczesnej sztuki.

Potraktowanie kopalni jako swoistej metafory sztuki wydaje się trafne; bynajmniej nie chodzi tu jednak o trafność oczywistego porównania, w którego sensie zawierałyby się takie pojęcia, jak głębia, warstwa, pokład lub wydobycie. Chcąc jednak uniknąć zamknięcia w nawiasie ogólności, czy powszechności skojarzeniowej, nawiązujemy do „zrębu”, czyli części kopalni, która jest „furtką” dzielącą podziemną strefę kopalni z powierzchnią. Choć to nazwa własna, dla nas szczególnie interesująca jest refleksja nad semantyką: niejednoznacznym sensem zawartym w pojęciu zrębu rozumianego metaforycznie. Znaczenia te wiążą się z  formą oraz jej społecznymi, kulturowymi lub ontologicznymi uzasadnieniami. Tytuł wystawy zawiera w sobie sensy: przecięcia, wyjścia/wejścia lub ujednolicenia. Odnosi się także do sytuacji, w której odsłania się inny horyzont. Tytuł ten może być również traktowany jako sygnał dyskusji nad granicami przestrzeni wewnętrznej i zewnętrznej w rzeźbie.

Artyści:

Maciej Albrzykowski, Marcin Berdyszak, Mariusz Białecki, Bożenna Biskupska, Anna Bujak, Hubert Bujak, Paweł Czekański, Tomasz Domański, Mateusz Dworski, Jerzy Fober, Matěj Frank, Karolina Freino, Ryszard Gluza, Roland Grabkowski, Magdalena Grzybowska, Alojzy Gryt, Jacek Jagielski, Janusz Jasiński, Grażyna Jaskierska-Albrzykowska, Katarzyna Józefowicz, Wojciech Małek, Małgorzata Kazimierczak, Katarzyna Koczyńska-Kielan, Mariusz Kosiba, Janusz Kucharski, Jan Kucz, Stanisław Kulon, Elżbieta Leszczyńska-Szlachcic, Wojciech Małek, Marcin Michalak, Tomasz Opania, Ludmiła Ostrogórska, Leon Podsiadły, Marek Sienkiewicz, Michał Staszczak, Andrzej Szarek, Katarzyna Szarek, Karol Szostak, Karolina Szymanowska, Tomasz Tomaszewski, Igor Wójcik, Aleksander Zyśko

Organizatorzy:

Centrum Nauki i Sztuki Stara Kopalnia

Galeria Sztuki BWA w Wałbrzychu

Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu

Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Kuratorzy: Grażyna Jaskierska-Albrzykowska, Maciej Albrzykowski, Andrzej Mazur

 

Po uroczystym otwarciu ogólnopolskiej wystawy rzeźby o godz. 19:00 odbędą się koncerty zespołów:  Emilio Gordoa/ Piotr Damasiewicz (Hangar session), Job Karma, Bang-utot.

Piotr Damasiewicz

Trębacz i kompozytor. Reprezentant Polski w międzynarodowych platformach Take Five Europe i Jazz Plays Europe.

Laureat nagrody fonograficznej Fryderyk 2013, nagrody Warto 2012, Nagrody Muzycznej Wrocławia 2013 oraz konkursu kompozytorskiego im. Krzysztofa Komedy. Muzyk Roku 2013 według rankingu Polish Jazz Blog.

Lider dwóch europejskich platform muzycznych: Art Meetings we Lwowie i Melting Pot Laboratory made by Wrocław Jazztopad w Narodowym Forum Muzyki, gdzie rozwija idee otwartej improwiza- cji w zetknięciu z innymi dziedzinami sztuki.

W ciągu ostatniej dekady prowadził prelekcje i wykłady muzyczne z zakresu kreacji dźwięku i formy w muzyce m.in na Akademii Muzycznej we Wrocławiu oraz na Letniej Akademii Jazzu w Łodzi. W 2017 był dyrektorem artystycznym Akademii Muzycznej DCMA w Zanzibarze.

W swojej twórczości sięga do języka jazzu, XX wiecznej muzyki klasycznej, muzyki najnowszej, w tym europejskiej muzyki improwizowanej. Damasiewicz prezentuje swoją twórczość zarówno w autorskich projektach: Power Of The Horns, Mnemotaksja, Hadrons, ImproGraphic, jak i w tych, których jest współautorem: VeNN Circles, Red Trio Quintet, Art Escape Quintet. Ponadto jest au- torem muzyki do spektakli teatralnych, ścieżki dźwiękowej do filmu “Zapach Lwowa”, oraz współkompozytorem jazzowego hymnu europejskiego na 25-lecie organizacji European Jazz Net- work. Jego płyty od kilku lat są̨ w ścisłej czołówce wydawniczej w Polsce. Ma na swoim koncie 15 wydanych albumów, w tym 4 autorskie, i 3 jako współlider. Stale współpracuje z zagranicznymi grupami: portugalską Red Trio i holenderską Spinifex,

Dotychczas współpracował́ m.in z takimi artystami jak Jason Moran, James Carter, Tomasz Stańko, Lotte Anker, Tony Malaby, Dave Rempis, Michael Zerang, Paul Nilsen Lowe, Magda Mayas, Jeb Bishop, Josh Sinton, Matthias Muche, Per Zanussi, Phil Minton, Eduardo Maraffa, An- drzej Bauer, Igor Pudło, Hans Koch, Joker Nies, Betina Wenzel, Jon Falt, Kazuhisa Uhichashi, Satoko Fuji, Morihide Sawada, Rodrigo Amado, Kazimierz Jonkisz, Marcin Masecki, Michał Tokaj, Gerard Lebik, Maciej Obara, Maciej Garbowski, Gerard Lebik, czy Dominik Wania.

Występował w jednych z najważniejszych muzycznych miejsc na świecie: m.in w Dizzy’s Club Lin- coln Cemter w Nowym Jorku, Royal Hall w Londynie, Narodowy Forum Muzyki we Wrocławiu, oraz na takich festiwalach, jak: Jazz Jamboree, Solidarity Of Art, North See Jazz Festival, Tokyo Jazz Fest., London Jazz Fest., Paris Banlieues Bleues Jazz Fest., Jazztopad, Menchester Jazz Fest., Krakowska Jesień Jazzowa, Warsaw Summer Jazz Days, Ad Libitum, Musica Polonica Nova, Mu- sic Biennale-Zagrzeb, Isai Festival Chennai-Indie, Ars Musica-Bruksela.

Emilio Gordoa 

Wibrafonista, perkusjonista i kompozytor z Meksyku od 2012 roku mieszkający w Berlinie. Udziela się w wielu zespołach i projektach, mieszczących się między muzyką eksperymentalną, noise’em, free jazzem, improwizacją i muzyką współczesną. Na nowo definiuje wibrafon jako źródło dźwięku, preparując go i wykorzystując techniki rozszerzone. Emilio współpracował z muzykami takimi jak Tristan Honsinger, Nate Wooley, John Edwards, Ken Vandermark, John Butcher, Axel Dörner, Tony Buck, Tobias Delius, Jaap Blonk, Burkhard Beins and Ute Wassermann. Obecnie jest członkiem takich grup jak of Circuit Training ensemble, Radiation iX, Para.keets, Corso, Dörner-Gordoa-Thieke-Vorfeld Quertet, and M0VE Quintet. Komponuje też często dla ansambli wszelkich rozmiarów.

Bang-utot

Ciemne etniczne i plemienne rytmy połączone z ciężkimi dubami, od których wieje syberyjskim chłodem. Improwizowane surrealistyczne kolaże dźwiękowe wymieszane na dadaistyczną modłę z zaskakującymi samplami. Powolne industrialne bity na tle gęstych elektronicznych faktur. To wszystko jest próbą dźwiękowego oddania dziwnych, często niewyjaśnionych fenomenów ludzkich zachowań, zwanych przez antropologów medycznych „zespołami uwarunkowanymi kulturowo”, które występują tylko i wyłącznie na danym obszarze geograficznym i w obrębie jednej, określonej kultury. Tak najprościej można opisać ideę stojącą za Bang-utot – nowym muzycznym przedsięwzięciem Rafała Jęczmyka, znanego z projektu Emma Zunz.

Rafał Jęczmyk

Muzyk, animator kultury, dziennikarz, kurator muzyczny, filmowy i artystyczny. Fascynują go pomijane oficjalnie i dyletanckie obszary kultury i sztuki. Współpracował z wieloma festiwalami muzycznymi i artystycznymi, m.in.: Avant Art Festival, Wrocław Industrial Festival, T-mobile Nowe Horyzonty, Energia Dźwięku, Rytuał, Art of Improvisation, Podwodny Wrocław, Intermediale, Brave Festival. Jest twórcą Kina CRK, Kina w Brzuchu i Kina Luksus. Jego teksty ukazały się między innymi w Gazecie Wyborczej, Ricie Baum, Organie czy w T-mobile Music. Prowadzi na facebooku międzynarodowy fanpage Outsider Art. Od 2013 roku współpracuje z poznańską Galerią „tak” w ramach spotkań, pogadanek, pokazów filmowych o outsider art i od 2015 roku z wrocławską Galerią ArtBrut.

JOB KARMA

Formacja Job Karma traktuje industrial jako punkt wyjścia dla twórczej wolności, poszukiwań i nieograniczonych eksperymentów. Jako hasło, w którym mieści się zarówno przemysłowy hałas jak i wyszukany, wielowarstwowy ambient.

Muzyce Job Karma od początku przyświecała dewiza: zero ograniczeń. Charakterystycznym, z miejsca rozpoznawalnym aspektem muzyki Job Karma są brzmienia wydobywane z wiekowych generatorów niskich i wysokich frekwencji, fal sinusoidalnych. Wyjątkowe dźwięki urządzeń, które nie zostały zaprojektowane jako instrumenty muzyczne łączy się z modulowanymi barwami starych analogowych syntezatorów. Utwory konstruowane są na pętlach, plamach, zlepach i ciągach. Integralnym elementem utworów Job Karma są sample wynalezione w archiwach jak i zarejestrowane przez samych artystów na różnych kontynentach. Przede wszystkim w północnej Afryce jak i w Azji Mniejszej. W transowych formach, rytuałach obrazu i dźwięku, twórczość Job Karma zespala miejski prymitywizm jak i odbija cywilizacyjne przeciążenie.

Grupa zadebiutowała w 1997r. jako duet tworzony przez Macieja Fretta i Aureliusza Pisarzewskiego, którym na stałe towarzyszy artysta wizualny Arkadiusz Bagiński wzbogacający koncerty o video pokazy autorskich filmów. Ich działalność muzyczna łączy się w jedno z aktywizmem popularyzatorskim.

Muzycy są także kuratorami jednego z najważniejszych w Europie, a prawdopodobnie także w skali światowej, corocznego Wroclaw Industrial Festival. (WS)

 

Wystawę będzie można oglądać do 10 września.

DATA

08.06.2018, godz. 17:00

CENA

wydarzenie darmowe

ZAPISY oraz INFO

----

DODATKOWE

----